Kim Cramer

insights

18-09-2011

Lessen van een showgirl

Vorige week was ik bij het Miele Catwalk-event en werd ik ontvangen door een paar prachtig uitgedoste meisjes. Het herinnerde me aan mijn eigen ‘andere leven’ als showgirl, en aan wat plezier, kwetsbaarheid en menselijkheid doen in samenwerking.

Lessen van een showgirl

Vorige week was ik bij het Miele Catwalk-event, waar we werden ontvangen door een paar prachtige meisjes in extravagante kostuums.

Ze deden me denken aan de vele keren dat ik zelf als showgirl optrad op grote, luxe bedrijfsfeesten.

Voordat ik ‘Doctor’ werd op het gebied van branding, besteedde ik minstens 12 tot 20 uur per week aan dansen en zingen bij de Diana Meijer ShowBizz Academy.

Klassiek ballet, jazz, tapdance en showdance. Ik volgde lessen én gaf ze.

Bijna elk weekend trad ik professioneel op met mijn (meiden)vriendinnen, vaak met niet veel meer aan dan een bikini en veren.

Toen ik bij Positioneringsgroep begon te werken, aarzelde ik om mijn nieuwe collega’s te vertellen over mijn ‘andere leven’. Maar als je ergens echt gepassioneerd over bent, is het heel moeilijk om dat te verstoppen.

Het enige waar ik echt bang voor was, was het tegenkomen van CEO’s en andere boardroomleden op hún corporate parties.

Ik had altijd deze nachtmerrie: overdag brandingstrategieën presenteren aan mannen in pak, en ’s avonds door diezelfde mannen herkend worden terwijl ik op het podium mijn sexy moves doe.

Tegelijkertijd genoot ik ervan om topmanagers te zien in een context van plezier en entertainment.

In plaats van serieuze, statusgevoelige zakenmensen werden ze losser. Ze dansten en zongen. Niet bang om uitgelachen te worden als ze onder de limbo-stok door probeerden te gaan en grandioos faalden.

Ze werden… mens.

Ik heb al tweeënhalf jaar niet meer op het podium gestaan, sinds ik moeder ben geworden. Maar bij BR-ND gebruik ik nog steeds de lessen uit mijn tijd als showdanser.

Als mensen plezier hebben, verdwijnt status en durven mensen vaak kwetsbaarder te zijn.

Kwetsbaarheid is wat mij betreft een van de belangrijkste succesfactoren voor vriendschap en samenwerking.

O ja, voor wie het zich afvroeg: ik heb nooit, in mijn veren, oog in oog gestaan met iemand die ik net in de boardroom had ontmoet.

Nu ik ouder en wijzer ben, en minder bang, wou ik dat ik het wél had meegemaakt.

Door Kim Cramer PhD