Alexander Koene
news
06-11-2013
Kaapstad met de remmen los
Eind oktober 2013 bezocht ik The Brandstation, onze zusterfirma in Kaapstad. Een week die voelde als een per ongeluk geboekte influencer-reisroute. Tussen marathons, salsa en Rihanna door voerden we gesprekken over de Zuid-Afrikaanse markt, betekenis en de toekomst van emotive branding.
Kaapstad met de remmen los
Eind oktober 2013 bezocht ik The Brandstation, onze zusterfirma in Kaapstad.
Ik was een volle week in deze stad en deed het soort dingen waarbij je je afvraagt of je per ongeluk een “influencer itinerary” hebt geboekt.
Ruben Collin en Kim August runnen The Brandstation, en ze ontvingen me met een soort gastvrijheid die je normaal alleen in reisbrochures ziet.
We kwamen op plekken die, laten we zeggen, net wat makkelijker toegankelijk zijn als je met de juiste mensen bent.
Wat we deden (naast “werk”)
- We renden een marathon.
- We gingen clubben.
- Ik danste salsa.
- We zagen Rihanna optreden.
- We deden zweterige workouts, want blijkbaar is vrije tijd pas vrije tijd als het een beetje pijn doet.
Ik voel me oprecht bevoorrecht dat ik met zulke briljante mensen mag werken en hun beste vrienden mocht ontmoeten.
Waar we het over hadden (dus ja, we gebruikten ook ons brein)
We voerden mooie gesprekken over de huidige stand van de Zuid-Afrikaanse markt, en wat dat betekent voor betekenis en emotive branding.
Een reality check is onvermijdelijk.
Ongeveer een kwart van de Zuid-Afrikanen leeft van zo’n €1,25 per dag. Werkloosheid wordt officieus rond de 40% geschat.
Tegelijkertijd groeit de stedelijke middenklasse snel. En ik was enorm onder de indruk van de kwaliteit van bijna alles wat ik zag: bars, cafés, nachtclubs, premium restaurants en sportfaciliteiten.
Maar eerlijk is eerlijk: mijn blik was gefilterd doordat ik vooral omringd was door de upper class. Dat verandert wat je ziet, en wat je niet ziet.
Waar branding nu staat (voorlopig)
Vergeleken met West-Europese markten lijkt merkstrategie, gebouwd op purpose en corporate verhalen met betekenisvolle inhoud, zich nog niet volledig te hebben gematerialiseerd.
Ik kreeg ook de indruk dat veel merkeigenaren (nog) niet staan te trappelen om te investeren in “strategische branding”.
Met zulke grote inkomensverschillen zullen veel merken voorlopig vooral op prijs differentiëren. Voor nu geldt: zichtbaar zijn en actief zijn is de naam van het spel.
Waar branding naartoe kan groeien
Dat gezegd hebbende: ik ben ervan overtuigd dat, naarmate de markt groeit en volwassener wordt, de groeiende middenklasse zich meer zal openstellen voor merken die gebouwd zijn op emotief denken.
Dat geeft The Brandstation een belangrijke rol: de markt zaaien en voorbereiden.
En gezien de uitdagingen waar Zuid-Afrika voor staat, welzijn en geluk verspreiden, kinderen opleiden, ziekte voorkomen, en nog veel meer, zie ik een enorme kans voor merken om hun sociale verantwoordelijkheid serieus te nemen.
Zou het niet bijzonder zijn als grote corporates echt iets teruggeven aan mensen? Hoe sympathiek zou dat zijn?
Misschien droom ik. Maar als “conscious capitalism” ooit van keynote naar echte wereld wil bewegen, dan voelt Zuid-Afrika als een van de plekken waar het werkelijk verschil kan maken.
Ik kijk terug op een fantastische week in Kaapstad, en ik ben nu al enthousiast om volgend jaar terug te komen.