Strategie in actie – B Leaders for Good Summit, Rome 2022.

Kim Cramer & Alexander Koene in Rome op de B Leaders for Good Summit 2022.

Van 15 tot 18 juni bezocht ik Rome, samen met mijn zakenpartner Kim Cramer en zo’n 700 andere zakelijke leiders van over de hele wereld. We waren aanwezig op de eerste B for Good Leaders Summit 2022 en wat een vreugde was het om in de eeuwige stad te zijn, samen met zo’n grote groep progressieve en vooruitstrevende zakelijke leiders. We delen een vergelijkbaar waardesysteem en geloven ten diepste dat het bedrijfsleven een bron van goed kan zijn. Dat maakte het geweldig om te ontmoeten, te begroeten en acties te bespreken, om energie en inspiratie op te doen voor nieuwe initiatieven en nieuwe vrienden te maken. De ‘Business for Good Leaders Summit’ in Rome was de eerste mondiale bijeenkomst van de ‘business-for-good’-beweging. Oprichters, eigenaren, bestuursleden, C-suite executives en investeerders kwamen samen om krachten te bundelen. Gedurende 2,5 dagen deelden we projecten, ondernemingen en innovaties en creëreerden we zakelijke kansen en partnerschappen die het bedrijfsleven richting de regeneratieve economie leiden die de wereld nodig heeft.

De top was georganiseerd rond 5 thema’s; we verkenden de nieuwste inzichten op het gebied van:

• Regeneratieve economie
• Leiderschap
• B Corps
• Duurzame financiëring
• Corporate activisme

Wat mij achteraf het meest bijbleef waren 2 onderwerpen: 1. Radicale onderlinge afhankelijkheid en 2. Intergenerationeel strategiseren.

Hoe stemmen we onze acties beter op elkaar af via radicale onderlinge afhankelijkheid?

Het perspectief van radicale onderlinge afhankelijkheid biedt me een alternatieve manier van denken. Het is gegrond op een onderscheidend filosofisch principe dat verschilt van wat momenteel domineert in de kapitalistische en individualistische manier van denken in de wereld. Het bevordert een ander wereldbeeld en bouwt misschien zelfs voort op de Boeddhistische ‘waarheid’ over de aard van ons bestaan, en neemt afstand van ons gangbare westerse essentialisme en individualisme. Onderlinge afhankelijkheid biedt een ander vertrekpunt voor het denken over de wereld waarin we leven — een wereld die ze kenmerkt als diepgaand onderling verbonden, waarbij alles wat bestaat van nature met elkaar verbonden is. Het stelt ook dat het niet ten volle waarderen van de omvang van onderlinge afhankelijkheid ons menselijk potentieel beperkt en de ultieme bron is van alle conflicten, tot en met oorlogen, klimaatcrises en sociale onrechtvaardigheid. Omdat ik het grootste deel van mijn leven in neoliberale kapitalistische samenlevingen heb geleefd, worstel ik nog steeds met hoe ik het concept van radicale onderlinge afhankelijkheid kan verzoenen met dat van vrijemarktconcurrentie. Toch is het misschien terecht te stellen dat de uitdagingen waarmee de wereld wordt geconfronteerd te groot zijn om alleen met concurrentie op te lossen, en dat radicale samenwerking de betere weg vooruit is. Dit leidt me naar een wereld waarin we niet alleen verdere integratie en vorming van regeneratieve ecosystemen binnen sectoren zien, maar ook de opkomst van onderling afhankelijke ecosystemen bestaande uit verschillende horizontalen.

Strategie in actie:

Mijn conclusie op dit punt is dat BR-ND People verdere samenwerking moet verkennen en opzetten met organisaties die min of meer hetzelfde nastreven als wij. We zijn al begonnen met een flirt met meerdere B Corps in Nederland om te zien hoe we beter kunnen samenwerken en gezamenlijk meer impact kunnen maken. De totstandkoming van het Let’s play equal business game is een mooi voorbeeld. Ik denk ook dat we open moeten staan voor samenwerking met B Corps in Europa en de kwaliteit van onze diensten via samenwerking moeten verbeteren.

Zijn we goede voorouders? Hoe voeren we slimme intergenerationele strategieën?

Tijdens de top werden we uitgedaagd te stoppen met het huidige kortetermijndenken in rendementen en in plaats daarvan te focussen op langetermijnstrategieën ten behoeve van toekomstige generaties. Hoe we onze middelen en inspanningen organiseren, mag niet langer gericht zijn op financiële rendementen voor onszelf en onze aandeelhouders op korte termijn, maar op waardecreatie voor de samenleving en voor de vele generaties die nog komen. Eigenlijk zou elke zakelijke beslissing beantwoord moeten worden met het belang van onze kinderen en hun kinderen in gedachten. Zouden we dan nog voedsel verpakken in single-serve plastics? Zouden we onze fabrieken dan nog op fossiele brandstoffen laten draaien? Zouden we dan nog vier modecollecties per jaar hebben? Zouden we dan nog dagelijks vlees eten? Waarschijnlijk niet. Zouden we onze economieeën en ons bedrijfsleven dan nog op bbp of omzetgroei baseren? Wetende dat deze cijfers geen externe kosten omvatten en niet gebaseerd zijn op reale prijzen. Nee!

Mijn generatie en de generatie vóór ons zijn beslist geen goede voorouders geweest. We laten een wereld achter die slechter is dan hoe we haar erfden. We laten een wereld achter die wordt geconfronteerd met een klimaatramp van ongekende omvang.

Om hier iets aan te doen, moeten we de impact van onze acties op toekomstige generaties meewegen. We kunnen de volgende generatie bijvoorbeeld ook letterlijk betrekken bij onze besluitvorming. Waarom hebben besturen geen vertegenwoordigers van de toekomstige generatie aan tafel? Hoe moeilijk kan dat zijn? Naast betere besluiten zouden de vergaderingen er ook leuker van worden!

Strategie in actie:

We zijn hier zelf al een paar jaar geleden mee begonnen door één zetel in onze raad van toezicht toe te wijzen aan een jongere. En voor een recent klantproject lieten we het leiderschap luisteren naar de stem van schoolkinderen over het thema armoede. Om dit meer in onze toekomstige acties in te bedden, geloof ik dat we in onze toekomstige projectplannen interventies moeten opnemen om kinderen te betrekken en hen een duidelijke stem te geven.

Voor nu was het dit.

Alexander